De Onze Taal-Taalkalender daagde mij een paar dagen geleden uit om de titel van het Oasis-album (What’s the Story) Morning Glory? uit 1995 te vertalen in het Nederlands. Ik dacht toen meteen: maar er staat ook een nummer op dat album met bijna dezelfde titel, namelijk Morning Glory. Veel leuker dan alleen een albumtitel te vertalen leek het mij om dit bewuste nummer van het Engels naar het Nederlands om te zetten. Het resultaat staat hieronder. Ik zal er binnenkort ook even een nette akoestische versie van opnemen, in de beste traditie van Noel Gallagher zelf.

_____________________________________________________
(Moet je horen)…ochtendgloren!

Al je dromen zijn
Van witte poedersuiker en van marsepein
Stel niet uit tot morgen wat vandaag nog is te doen
Fluit een deuntje in de trein
Wachtend tot de rook om je hoofd verdwijnt
Een van hen ben ik maar ik ben ook twee van mij

Denk dat ik nog niet uit bed stap
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap
Denk dat ik nog niet uit bed stap
Denk dat ik er niet het nut van zie
Ik weet, het moet, maar ze zien me later wel

Moet je horen…ochtendgloren
Wel?
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap
Wel?
Moet je horen…ochtendgloren
Wel?
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap

Al je dromen zijn
Van witte poedersuiker en van marsepein
Stel niet uit tot morgen wat vandaag nog is te doen
Fluit een deuntje in de trein
Wachtend tot de rook om je hoofd verdwijnt
Een van hen ben ik maar ik ben ook twee van mij

Denk dat ik nog niet uit bed stap
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap
Denk dat ik nog niet uit bed stap
Denk dat ik er niet het nut van zie
Ik weet, het moet, maar ze zien me later wel

Moet je horen…ochtendgloren
Wel?
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap
Wel?
Moet je horen…ochtendgloren
Wel?
Denk dat ik nog niet uit bed stap bed stap
___________________________________________________

Vesikel
Een vesikel is een organel van een cel
een ieder die scheikundig is die kent zo’n cel toch wel
Een blaasje dat wat stof bevat, zijn jasje een membraan
transport en opslag van een stof, die taak kan hij wel aan

______________________________________________________________________________________
Een vesikel is een organel van een cel. Het is een klein blaasje dat stoffen bevat en omgeven is door een membraan. De functie van een vesikel is het opslaan of het transporteren van bepaalde stoffen in de cel.
______________________________________________________________________________________

Ik lees net op de taalkalender dat de plaatsnaam Bordeaux maar liefst twee mogelijke bijvoeglijke vormen heeft: Bordeauxse én Bordelese. Mijn vrouw zegt in de auto ook altijd: ‘Je moet gewoon de borden lezen!’

Je zou zelfs kunnen zeggen dat het gisteren sneeuwde.
Dat het eerst vroor en toen licht dooide
en voordat je het wist
vroor het alweer en werd het
glad.

Dat het bos was als een bos uit een sprookje,
de dokter als een dokter uit een boek of een serie of een lang vergeten film
zou je ook kunnen zeggen, maar je zegt het
niet, je schrijft het op,
schenkt wat in,
ploft neer op de
bank en
valt in slaap bij een documentaire over Sting.

(Zo ging het niet helemaal; je keek eerst die documentaire, zonder thee of borrel erbij, ging toen naar boven en – heel saai – poetste eerst netjes je tanden voordat je in bed kroop. De slaap liet lang op zich wachten, maar gelukkig was daar je eReader en een 1100 pagina’s tellend boek van een of andere Noorse schrijver.)

Ongemerkt beginnen steeds meer dagen op elkaar te lijken
ze bezwijken onder de zwaarte van
de eikenhouten vloer, gehavend als
een door duizend turflagen bedekt
antiek vikingschip,
en je denkt:
verhip!
Zijn we hier echt?
Zijn wij dit?
Zijn dit de dagen die we doormidden zagen,
ieder twaalfuurtje verder verwijderd van het zuurtje?
Was er ooit een buurtje zo gewoon
dat het niet raar werd in zijn leeg- en alledaagsheid?
Alles slijt.
Zelfs de tijd,
juist de tijd.

Er staat een boot in de Boslaan
uitdagend en oranje te wezen
alsof hij wil zeggen: ‘Hé, wat dacht jij nou?
Dat boten altijd per se maar in een haven liggen?
Dat het vreemd is dat ze aan de rand van een bos staan
te wachten op water?
Zet die sluisdeuren van je verbeelding open,
zie mij uitdagend en oranje tussen herfstig naald en loof doorzeilen,
maak er een prentenboek van dat in elk geval met je eigen spruit zou willen lezen en  wie weet…’