De zandbank van hetzelfde

Ongemerkt beginnen steeds meer dagen op elkaar te lijken
ze bezwijken onder de zwaarte van
de eikenhouten vloer, gehavend als
een door duizend turflagen bedekt
antiek vikingschip,
en je denkt:
verhip!
Zijn we hier echt?
Zijn wij dit?
Zijn dit de dagen die we doormidden zagen,
ieder twaalfuurtje verder verwijderd van het zuurtje?
Was er ooit een buurtje zo gewoon
dat het niet raar werd in zijn leeg- en alledaagsheid?
Alles slijt.
Zelfs de tijd,
juist de tijd.

politieauto zandbank

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s