De zandbank van hetzelfde

Ongemerkt beginnen steeds meer dagen op elkaar te lijken
ze bezwijken onder de zwaarte van
de eikenhouten vloer, gehavend als
een door duizend turflagen bedekt
antiek vikingschip,
en je denkt:
verhip!
Zijn we hier echt?
Zijn wij dit?
Zijn dit de dagen die we doormidden zagen,
ieder twaalfuurtje verder verwijderd van het zuurtje?
Was er ooit een buurtje zo gewoon
dat het niet raar werd in zijn leeg- en alledaagsheid?
Alles slijt.
Zelfs de tijd,
juist de tijd.

politieauto zandbank

 

Boot

Er staat een boot in de Boslaan
uitdagend en oranje te wezen
alsof hij wil zeggen: ‘Hé, wat dacht jij nou?
Dat boten altijd per se maar in een haven liggen?
Dat het vreemd is dat ze aan de rand van een bos staan
te wachten op water?
Zet die sluisdeuren van je verbeelding open,
zie mij uitdagend en oranje tussen herfstig naald en loof doorzeilen,
maak er een prentenboek van dat in elk geval met je eigen spruit zou willen lezen en  wie weet…’

Schrikkeljarige

Daniëlle Laban is 44 jaar
maar viert pas voor de elfde keer haar verjaardag vandaag.
Een echte schrikkeljarige dus.
“Ik voel me die andere jaren ook niet jarig.”

Bron: RTL Nieuws
Gepubliceerd op: 29 februari 2016

Aandacht

Pappa mag niet pianospelen
Liever ook niet op gitaar
Hij moet zich met mij vervelen
En geen zin? Dan maakt ie maar!

Pappa moet een treinbaan bouwen
In de zandbak met de graaf
Op de bouwplaats stenen sjouwen
Pappa, pappa is mijn slaaf

Feminist(e)

Een feministe
werd datatypiste
en vond dat typerend noch typisch
ik denk:
moet zij eig’lijk niet tweemaal een ‘IST’ zijn
of was deze vrouw niet zo kritisch?

Noot: Ik luisterde vanochtend naar het programma OVT op radio 1 en hoorde een van de gasten daadwerkelijk de zin ‘Ik was destijds typiste’ uitspreken.