Lompe klompen

En je voelt het op je lompe klompen aan
op je rubberen zolen krijgt je rubberen ziel
de vorm van een banaan
vliegt je omzet sky-high uit z’n baan
rechtstreeks naar de maan.

Pak uw crocs, messieurs, pak uw geld
zet je saaie schoenen bij de
vuilnisbelt.

Crocs, Crocs, Crocs, tot je d’r van kotst,
Crocs, Crocs, Crocs, tot het geld ver over de plinten klotst
Crocs, Crocs, Crocs, Crocs, Crocs, Crocs, Crocs


(geïnspireerd door dit artikel)

Hoe word ik rijk?

Vandaag googelde ik uit nieuwsgierigheid ‘hoe word ik rijk?’
(Ik googelde voor de zekerheid ook ‘hoe wordt ik rijk’, omdat ik ergens had gelezen dat een onevenredig groot aantal succesvolle mensen dyslectisch schijnt te zijn).
Wat ik ergens wel een beetje verwacht had, bleek te kloppen: behalve een gigantische hoop links naar sites met allerlei tips en trucs, levert het zinnetje ook – helemaal bovenaan! – het vreselijke, hypercorrecte aforisme ‘Rijk zijn draait niet alleen om geld’ op. Een waarheid als een

Hyperfocus

Ik hou van hyperfocus, als ik focus op mezelf

ben ik scherper dan een stalactietje in een grotgewelf.

Ik hou van hyperfrocus, met een beetje hulp, dat wel,

van espresso’s, ritallinetjes; dan kweken we een bel,

waar je lekker in kan zitten, met je eigen bijdehand

waar je puzzels oplost of ’t niks is, puzzels uit de krant,

en de Slimste Mens is nog niet slim genoeg voor deze vent,

tot de focus weer eens wegebt en je weer

Jodocus bent.

Waarom je hond naar chips ruikt

Hallo. Ik liet me inspireren door een artikel uit het AD (‘Waarom je hond naar chips ruikt’, geschreven door Vivian de Gier) en maakte dit lied:

Waarom je hond naar chips ruikt

Waarom je hond naar chips ruikt

Natte hond

Waarom je hond naar chips ruikt

Natte hond

Waarom je hond naar chips ruikt

Natte hond

Waarom je hond naar chips ruikt

Natte hond

Tenenkaas

Tenenkaas

Waarom je hond naar chips ruikt

Natte hond

Muskus

Aziatisch hert

Muskus

Aziatisch hert

Oksels

Oksels

Plensbui

Muskus

Aziatisch hert

Plensbui

Waarom je hond naar chips ruikt

Waarom je hond naar chips ruikt

Aziatisch hert

Muskus

Tenenkaas

Aziatisch hert

Waarom je hond naar chips ruikt

Muskus

Oksels

Kaas

Sometimes it snows een beetje papperig in April

Tsja en dan word je wakker, je kijkt uit het raam en ziet dat je half-verbouwde achtertuin zomaar ineens onder een prachtige witte, ehhh, herstel, onder een papperige, wit-bruine smurriedeken is verdwenen. En het is al april! En dan zet je dat liedje van Prince maar eens op, want ja, dat kán, sinds je gebruikmaakt van de streamingdiensten; zomaar even ieder liedje opzetten dat in je opkomt. Vrouwlief vindt het niks: ‘Is dít van Prince??!’ en misschien is de kwaliteit van het liedje ook wel wat gekleurd door je herinneringen.

Het werd vroegâh – circa 1990 – wel eens gedraaid op momenten dat de radio-DJ van dienst (waarschijnlijk Van Inkel of Frits Spits ofzo; de Magic Friends Sjors (nu burgemeester!) en Peter waren niet zo van de frivole uitspattingen) even uit zijn comfort-zone wilde breken en – doe eens gek! – dit radio-onvriendelijke ballade-monster van 6 minuut 49 zomaar ineens de ether in slingerde. Dan maakte dit lied wel indruk ja, al was het maar om dat rare akkoord dat in de derde regel van het refrein op het woord ‘wish’ ineens het nummer in een compleet ander licht plaatst, eigenlijk precies zoals een sneeuwbui in april dat doet. Zou zijne purperen hoogheid het daarom ook zo gecomponeerd hebben?

Gelukkig zijn de bijzondere feiten over dit lied verder schaars, zodat dit stukje niet nodeloos lang hoeft te worden. De dag dat het werd opgenomen is vermeldenswaardig: 21 april 1985, exact 31 jaar voordat Prince zou overlijden. Om die reden kreeg het vijf jaar geleden ineens ook weer flink wat aandacht. De wijze van opnemen is ook interessant. Geheel tegen zijn eigen gewoonten in bespeelde Prince zelf geen instrumenten en liet hij zijn toenmalige assistenten Wendy & Lisa de piano bedienen, terwijl hij zelf zijn zangpartij inzong. Wendy’s pianokruk kraakte, hetgeen ze aan de maestro meldde, want ja, dat zouden de microfoons zeker oppikken. Maar de maestro sprak: ‘Nee, laat maar. Het is goed zo.’

De Britse variant

Onlangs ontdekte ik dat Tidal een puike selectie maakt van de beste nieuwe Britse indie-muziek die de afgelopen tijd uitkwam. Daar zitten een paar bekende namen tussen, maar vooral heel veel onbekende. ‘British Indie’ noemt Tidal die playlist, en er staan 74 liedjes in die ik zelf heb teruggebracht tot de – in mijn oren – 20 beste. En die heb ik dan ook nog in een logische volgorde gezet. Voor mezelf. En voor u. Afin, luister zelf maar.

Zegeningen

Als je aan staat, sta je aan en

als je uit staat sta je uit.

Als je ’s ochtends naar je baan gaat,

en je vrouw achter het raam staat,

en ze zwaait daar door die ruit,

denk dan even aan die mensen

zonder baan en zonder geld,

zonder lief, maar mét veel tijd

om van alles nog te wensen

tot de dagen zijn

geteld.

Bill

Je hoort wel eens zo’n liedje van de Stones

Start Me Up

‘Gave baslijn. Leuk!’ denk je dan

‘Van Bill?’

(‘Alle bas tot aan Voodoo Lounge (1994) is van Bill, toch?’)

Maar voor Bill was het niet altijd leuk

Iedereen speelt bas

Keith (Kief) speelt bas

Wijlen Wunderkind Brian J. speelde bas

Zelfs Mick werd wel eens me een viersnaar om zijn nek gesignaleerd

En als ze niet stiekem speelden legden ze Bill hun wil op

(‘Nee, zó moet je het spelen, Bill!’)

Arme Bill

Gelukkig heeft ie z’n Rhythm Kings!