Zwart Gat Zon


Zwart gat zon

Kom erbij
Wees een vent
Zorg dat niemand je herkent
Wees niet bang
Voor de slang
En vermijd de hete zon
Tropisch warm
Zomerstank
Onder wolken duister hangt
Zeg mijn naam
Door het scherm
En doe met het kermen mee
 
Zwart gat zon
Toe maar, kom
En spoel de regen weg
Zwart gat zon
Toe maar, kom
Toe maar, kom
Toe maar, kom
 
Haperend
Koud en nat               
Hou de warme wind in stand
’t Is geen tijd
voor eerlijk volk
en soms zelfs niet voor een slang
Met mijn muts
somnambuul
Heel mijn jeugd was ridicuul
Hemel, stuur
De hel hier weg
Niemand zingt meer zoals jij
 
Zwart gat zon
Toe maar, kom
En spoel de regen weg
Zwart gat zon
Toe maar, kom
Toe maar, kom
Zwart gat zon
Toe maar, kom
En spoel de regen weg
Zwart gat zon
Toe maar, kom
Toe maar, kom
 
Hang mij op
Aangelijnd
Totdat iedereen verdwijnt
 
Zwart gat zon
Toe maar, kom
En spoel de regen weg
Zwart gat zon
Toe maar, kom
Toe maar, kom
Zwart gat zon
Toe maar, kom
En spoel de regen weg
Zwart gat zon
Toe maar, kom
Toe maar, kom

Je gaat bij rock en roll (over lijken)

Beste lezer,

Het is even geleden dat ik hier iets schreef. Mijn naam is Willem Boon. Liedjes schrijven is een van mijn hobby’s. Soms heb ik een tijdje even geen inspiratie om zelf liedjes te bedenken. Dan val ik terug op een andere hobby van me: liedjes vertalen. In de kerstvakantie heb ik me op een lied van The Rolling Stones gestort, namelijk It’s Only Rock ’n Roll (but I like it). In mijn vertaling is dat Je gaat bij rock en roll (over lijken) geworden.

Misschien dat dit je kan behagen, misschien ook niet, maar ik wil je hierbij alvast bedanken voor het luisteren.

Was getekend,

Willem Boon



Je gaat bij rock en roll (over lijken)
 
Als ik mijn pen in mijn hart kon steken,
Bloedend hier voor je op straat
Geeft het je plezier, boeit het je geen zier?
Denk je dan: ‘Die gast is vreemd!’
Is ie niet vreeeeeeemd?
 
Als ik je kon winnen door voor je te zingen
Een smartlap zo verfijnd
Was het dan genoeg voor je valse hart
Als ik was weggekwijnd
Was weggekwij-ij-ijnd
 
Ik zei: ‘Ik weet je gaat bij rock en roll over lijken
Ik weet je gaat bij rock en roll over lijken, lijken, ja je gaat
Oh, over lijken, over lijken, over lijken,
Ik zei: ‘Zie je niet deze gast is altijd eenzaam?’
 
Als ik een mes in mijn hart kon steken
Zelfmoord hier voor je op straat
Zou het dan genoeg zijn voor je hitsigheid?
Wist je met die dingen wel raad?
Wist je wel raa-aa-aad
 
Als ik heel diep in mijn hart zou zien
Gevoelens zou uiten in tekst
Geeft het je plezier, boeit het je geen zier?
Denk je dan: ‘Die gast is gek!’
Die gast is ge-èh-ek?
 
Ik zei: ‘Ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken
Ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken, lijken, ja je gaat
Over lijken, over lijken, over lijken
Ik zei: ‘Zie je niet deze gast is altijd eenzaam?’
 
Denk jij: ‘Ik ben de enige meid in de stad’?
Jij denkt: ‘Ik ben de enige vrouw hier in dit gat!’
 
Ik zei: ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken
Ik zei: ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken
Ik zei: ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken
Ik zei: ik weet: je gaat bij rock en roll over lijken
Over lijken, lijken, ja je gaat
Over lijken, over lijken, over lijken, over lijken
Over lijken, over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
(Je gaat bij rock en roll) over lijken (gaat bij rock en rol) over lijken
 
 
 
 

Trump en de Bourgondiërs

Het is woensdag 6 januari 2021. Door een vervelende knieblessure en een of ander virus ben ik al dagen aan huis gekluisterd. De pijnlijke knie zorgt voor nachten met weinig slaap (de zoektocht naar een lichaamshouding zonder pijn eindigt steevast met de conclusie dat die houding niet bestaat) en voor het eerst sinds jaren slaap ik weer eens met een mobiele telefoon naast mijn bed.

Daar blijkt in de Kobo-app godzijdank nog een luisterboek beschikbaar te zijn, ooit in een opwelling aangeschaft, maar nooit beluisterd. Wanneer zou ik daar ook aan toe moeten komen, in een leven met een drukke baan, een gezin en een hobby (muziekmaken) die je hoofd al uren per week van een koptelefoon voorziet?

Het boek in kwestie is een van de best verkopende geschiedenisboeken van de afgelopen jaren, het lijvige (811 pagina’s!) De Bourgondiërs van de Vlaming Bart van der Loo. Dit is niet de plek om de premisse van het boek (Nederland/België/de Lage Landen hebben hun bestaand voor een groot deel te danken aan De Bourgondiërs) uit te leggen, maar dat De Bourgondiërs een prachtig, in eigentijdse taal verwoorde samenballing van +- 1400 jaar West-Europese geschiedenis is, zou voor liefhebbers moeten volstaan om het te lezen.

Terug naar die bewuste woensdag 6 januari. Terwijl ik met mijn hoofd nog middenin de periode 1350-1450 zit (de hoogtijdagen van het Bourgondische rijk, waarin drie opeenvolgende hertogen, Filips de Stoute, Jan zonder Vrees en Filips de Goede de dienst uitmaken), zie ik in de loop van de avond zich op mijn televisiescherm iets voltrekken wat alleen maar gezien kan worden als een geschiedenisboek in de maak.

Aan de roerige jaren rond 1400 worden in De Bourgondiërs terecht hele hoofdstukken gewijd. In die jaren had dit deel van Europa aan de lopende band te maken met hoog oplopende spanningen tussen enerzijds stedelingen en anderzijds de machthebbers naar wie die stedelingen eigenlijk zouden moeten luisteren. Niet zelden werd deze spanning bewust aangewakkerd door andere, rivaliserende machthebbers. Van der Loo trekt een prachtig lijntje van de opstand van Vlaamse steden die bekend staat als de Slag bij Westrozebeke in 1382 naar de bestorming van de Bastille in Parijs in 1789.

En van laatstgenoemde gebeurtenis (boos volk bestormt belangrijk overheidsgebouw) is het natuurlijk maar een zeer kleine stap naar de bestorming van het Capitool in Washington, een gebeurtenis die nú al een eigen wikipediapagina heeft gekregen. Zou de auteur zelf daar al iets interessants over te melden hebben? Nieuwsgierig tik ik ‘Bart van der Loo bestorming capitool’ in in de zoekmachine. Helaas, het levert geen noemenswaardige resultaten op.

Het voetje van Paul

Wijlen Maradonna had zijn beroemde hand, maar Paul McCartney heeft zijn voet. De voet waarmee hij in 1968 het tokkelliedje Blackbird van een backbeat voorzag. Luisterend naar het eerste nummer van zijn nieuwe plaat McCartney III valt me ineens een subtiel getik op de achtergrond op. Het moet diezelfde voet zijn als in 1968, misschien ietwat gerimpelder, een beetje gekrompen, maar toch: dezelfde voet. Voeten en schoenen mogen slijten, zolang je de maat van het leven ermee kunt tikken, gaat het leven door.

Regenworm en pissebed

Inspirerende ‘kranten’-kop vandaag:

Pfff, die eeuwige neiging van de mensheid ook om van alles een wedstrijd te maken! Wie zegt dat regenwormen en pissebedden in elkaars vaar-, ehh, grondwater zitten? Ik heb daar zojuist bewijsmateriaal voor proberen te vinden (misschien zijn inderdaad wel minder pissebedden dan verwacht, omdat die wormen ze ineens massaal op blijken te vreten ofzo), maar tevergeefs. Is geen énkel bewijs voor.

Overigens is pissebed toch wel een van de mooiere namen voor een dier. Je zou denken dat pissebedden insecten zijn, maar nee hoor. Ze behoren tot de orde van de isopoda (dat klinkt trouwens ergens in de verte wel als het woord ‘pissebed’, ‘isopoda’; hussel een paar letters en verdomd, je bent er bijna!) met de klasse custacae (kreeftachtigen).

Toch maar even wat speurwerk naar de herkomst van het woord ‘pissebed’ verricht en dan blijkt dat het toch echt met het werkwoord ‘pissen’ te maken heeft. Vroeger verwerkte men deze dieren vermalen en wel in het eten vanuit de gedachte dat je daar bedplassen mee zou kunnen tegengaan. Een dergelijke vochtafdrijvende werking werd ook wel eens aan bepaalde bloemen toegeschreven. Een van die bloemen was een bepaald soort paardenbloem die in het Frans ‘pissenlit’ (piss en lit) werd genoemd. Een vertaling van die naam zou vervolgens in het Nederlands terecht zijn gekomen. In het laatste stadium van dit traject zou de naam van de bloem op een bepaald moment ineens voor dat gekke kreeftachtige bodemdiertje zijn gebruikt.

Zo kan ie wel weer. Heb een droge nacht vannacht en een morgen natte Sinterklaas, met een lekker drankje erbij ofzo.