Wikipedia-gedicht (aflevering 1)

Vesikel
Een vesikel is een organel van een cel
een ieder die scheikundig is die kent zo’n cel toch wel
Een blaasje dat wat stof bevat, zijn jasje een membraan
transport en opslag van een stof, die taak kan hij wel aan

______________________________________________________________________________________
Een vesikel is een organel van een cel. Het is een klein blaasje dat stoffen bevat en omgeven is door een membraan. De functie van een vesikel is het opslaan of het transporteren van bepaalde stoffen in de cel.
______________________________________________________________________________________

Bordelese

Ik lees net op de taalkalender dat de plaatsnaam Bordeaux maar liefst twee mogelijke bijvoeglijke vormen heeft: Bordeauxse én Bordelese. Mijn vrouw zegt in de auto ook altijd: ‘Je moet gewoon de borden lezen!’

30 clicks (aflevering 2)

En vandaag in 30 clicks…..

______________________________________________________________________________
Minister-president

Een minister-president (mv: ministers-presidenten) is een particuliere benaming voor het hoofd van een soeverein orgaan, dat beschikt over uitvoerende macht van een staat of een deelstaat. Het is een regeringsleider of het hoofd van een regering. Het mag niet gaan over de voorzitter van een administratief of bestuurlijk orgaan, zoals provincies.

______________________________________________________________________________

Pfff wat een ingewikkelde benaming voor iemand die we eigenlijk het liefst gewoon ‘de baas van het land’ zouden willen noemen. Maar goed, kennelijk luistert het zoals bij zoveel politieke begrippen nogal nauw en mag je een MP pas echt een MP noemen als het om een ‘soeverein orgaan’ (Het hart? Lijkt me ook tamelijk soeverein, aangezien de rest van je lijf meteen mee stopt als je rikketik het begeeft) gaat én als er sprake is van een ‘uitvoerende macht’.

Jaja, zo ken ik nog wel een paar. Er zijn vast wel voorbeelden van landen die wel een MP hebben, maar waarbij deze niet helemaal of helemaal niet aan al deze keurige eisen voldoet. Overigens worden op de betreffende wikipagina als andere landen met een MP alleen België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Noorwegen en Oostenrijk genoemd. Zijn er alleen MP’s in Europa dan, of doen al die andere werelddelen er niet zo toe?

Om het nog ingewikkelder te maken: Noorwegen kende slechts een paar jaar een staatshoofd dat MP genoemd werd, namelijk tijdens de Duitse bezetting in WOII. Vidkun Quisling heette de beste man, en hem valt de twijfelachtige eer te beurt dat hij niet alleen de eerste, maar meteen ook de laatste MP van Noorwegen was. Volgens de wikipedia-pagina van het land Noorwegen noemen ze hun uitvoerende opperbaas wel gewoon ook ‘premier’. Pffff, hou maar op.

Plaatje van de week: Eerie Wanda – Pet Town

eerie wanda

En toen luisterde ik afgelopen week zomaar ineens naar het debuutalbum van Eerie Wanda, alter ego van de Nederlands/Kroatische Marina Tadic. Lekkere luisterliedjes met eigenzinnige wendingen en akkoorden, getokkeld op een Spaanse gitaar. De zang doet hier en daar denken aan Laura Veirs. Er zijn mindere singer-songwriters om mee vergeleken te worden. De arrangementen op deze plaat zijn stuk voor stuk smaakvol, met net dat beetje elektronica om het wat spannender te maken dan gebruikelijk in dit genre. Mooiste lied van de plaat is wat mij betreft The Intruder, waarin alle bovengenoemde sterke punten van Eerie Wanda samenkomen.

Nagekomen bericht: Ik krijg het nummer Rockabiller niet meer uit mijn hoofd!

Eindoordeel: vier bolletjes.

Schermafbeelding 2018-11-30 om 22.00.34

Check hieronder de clip bij het titelnummer Pet Town.

 

 

Readymade 1 (Blendle-gedicht)

In het dorpje Arvica, vlak bij de muur van Trump
Daar doen de yankees apen na, met kleding van de dump
Blokkeerfries Jenny Douwes kletst een aardig kousje vol
Ze praat al net zo populistisch als die blonde drol

De nieuwe Netflix-serie over onderwijs in seks
Vindt gretig aftrek overal, men vindt die shit wel flex
Van Roosmalen en Theo Janssen komen met een boek
Vitesse-minnend Arnhemvolk slikt dat voor zoete koek

En crossend op een BMX reed tot voor kort ons Jelle
Zijn vrouw komt ons in Helden over ’t ongeluk vertellen
‘Word eens goed boos’ zo luidt de kop boven een stuk in Jan
Ik weet niet of de lezer daarmee uit de voeten kan

En als je cyberaanvallen voortaan niet meer wilt zien
Dan heeft New Scientist daarvoor een oplossing of tien
Een marathon is volgens Runner’s World echt wel te lopen
Je hoeft alleen maar alle nummers van dat blad te kopen

Misdaadjournalisten balanceren op een lijn
Jan Meeus en de Groene leggen dat eens uit, haarfijn

Catcalls

Ergens in een van de eerste weken dat ik dit blog had, nu bijna een jaar geleden, schreef ik een stukje over stoepkrijt. Onschuldig, vanuit mijn eigen veilige gezins-ervaringen met ‘stoepkunst’.

Dat stoepkrijt voor veel meer dan alleen maar kinderplezier ingezet kan worden (of misschien zelfs voor iets wat er eerder tegengesteld aan is), weet ik dankzij een stuk uit de Humo over de Amsterdamse Ambrien Moeniralam, die het seksisme waar ze dagelijks on- en offline mee geconfronteerd is zo zat is, dat ze de meest ranzige toespelingen regelmatig ‘een tweede leven’ geeft, door ze in alle kleuren van de regenboog op de straten van haar stad te schrijven. Zo’n toespeling heet sinds enige tijd een ‘catcall’. Weer wat geleerd.

Een prachtig initiatief, en wat een mooie vondst van Humo-journalist Hanne van Tenderloo om in de titel van het stuk te schrijven dat Moeniralam alarm staat. Pure journalistieke poëzie!

stoepkrijtcatcalls