Je zou zelfs kunnen zeggen

Je zou zelfs kunnen zeggen dat het gisteren sneeuwde.
Dat het eerst vroor en toen licht dooide
en voordat je het wist
vroor het alweer en werd het
glad.

Dat het bos was als een bos uit een sprookje,
de dokter als een dokter uit een boek of een serie of een lang vergeten film
zou je ook kunnen zeggen, maar je zegt het
niet, je schrijft het op,
schenkt wat in,
ploft neer op de
bank en
valt in slaap bij een documentaire over Sting.

(Zo ging het niet helemaal; je keek eerst die documentaire, zonder thee of borrel erbij, ging toen naar boven en – heel saai – poetste eerst netjes je tanden voordat je in bed kroop. De slaap liet lang op zich wachten, maar gelukkig was daar je eReader en een 1100 pagina’s tellend boek van een of andere Noorse schrijver.)

De zandbank van hetzelfde

Ongemerkt beginnen steeds meer dagen op elkaar te lijken
ze bezwijken onder de zwaarte van
de eikenhouten vloer, gehavend als
een door duizend turflagen bedekt
antiek vikingschip,
en je denkt:
verhip!
Zijn we hier echt?
Zijn wij dit?
Zijn dit de dagen die we doormidden zagen,
ieder twaalfuurtje verder verwijderd van het zuurtje?
Was er ooit een buurtje zo gewoon
dat het niet raar werd in zijn leeg- en alledaagsheid?
Alles slijt.
Zelfs de tijd,
juist de tijd.

politieauto zandbank

 

Boot

Er staat een boot in de Boslaan
uitdagend en oranje te wezen
alsof hij wil zeggen: ‘Hé, wat dacht jij nou?
Dat boten altijd per se maar in een haven liggen?
Dat het vreemd is dat ze aan de rand van een bos staan
te wachten op water?
Zet die sluisdeuren van je verbeelding open,
zie mij uitdagend en oranje tussen herfstig naald en loof doorzeilen,
maak er een prentenboek van dat in elk geval met je eigen spruit zou willen lezen en  wie weet…’

Schrikkeljarige

Daniëlle Laban is 44 jaar
maar viert pas voor de elfde keer haar verjaardag vandaag.
Een echte schrikkeljarige dus.
“Ik voel me die andere jaren ook niet jarig.”

Bron: RTL Nieuws
Gepubliceerd op: 29 februari 2016

Aandacht

Pappa mag niet pianospelen
Liever ook niet op gitaar
Hij moet zich met mij vervelen
En geen zin? Dan maakt ie maar!

Pappa moet een treinbaan bouwen
In de zandbak met de graaf
Op de bouwplaats stenen sjouwen
Pappa, pappa is mijn slaaf